WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
DANBAM
ODCINEK 11
Najlepszy Pub?
Ostatnio interes się kręci,
nie wiem, czy jest sens.
Mam z nimi porozmawiać?
Tak, czyli...
Nie musimy płacić za udział?
Dobrze.
Omówię to ze swoim zespołem i oddzwonię.
Dobrze.
Najlepszy Pub?
Znowu nas zapraszają?
Rety, najpierw nam odmówili, a teraz znów mielibyśmy wystąpić?
Dzięki Jandze zyskaliśmy rozgłos.
Ofiara wielkiej firmy pokonała trudności
- i założyła własny biznes. - Hej.
Co? To prawda.
Wszyscy lubią takie historyjki o sukcesie.
Mamy sporo zapytań o wykorzystanie marki DanBam.
- Kiedy Hyun-yi wraca z urlopu? - Za tydzień.
Czasowo wszystko się zgrywa.
Co myślicie o występie w konkursie?
Nie mam nic przeciwko.
Mnie pasuje.
Mnie też.
DanBam może na tym zyskać.
No to...
Tak w ogóle,
muszę coś powiedzieć.
O co chodzi?
Odchodzę
z DanBam.
Co ty wygadujesz?
Dużo nad tym myślałem...
Chodźmy na górę, tam pogadamy.
Jedno mnie ciekawi.
Dobrze sobie radziłeś, mimo że to nie miejsce dla ciebie.
Czemu odchodzisz teraz?
Ze względu na ciebie.
Już to mówiłem, ale jeśli chodzi o twoją rodzinę...
Nie.
Nie o to chodzi.
A o co?
Nie jestem pewien, czy wiesz.
Jestem nieślubnym synem.
Co z tego?
Przez to od dziecka
słyszę pewne rzeczy.
„Nie bądź zachłanny.
Znaj swoje miejsce.
Nie żeruj na Jandze”.
Wziąłem to sobie do serca
i nie miałem żadnych ambicji.
Tak było,
póki ty...
Póki nie zobaczyłem, jak żyjesz.
Zainspirowałeś mnie.
Czegoś się tu nauczyłem.
To mnie zmieniło.
Nie.
Jeśli tak bardzo chcesz mnie zdobyć,
przejmij Janggę.
Zmienię się.
Mimo że nie znam powodu,
nie będę cię zatrzymywał.
Życzę ci powodzenia.
Dam z siebie wszystko.
No proszę.
Co tam, Soo-ah?
Jak się czujesz?
Wszystko dobrze?
Długo tu nie posiedzę.
Niedługo wyjdę. Nie martw się.
Dzięki za wizytę, poprawiłaś mi humor.
Doceniam to.
Prezes
mnie tu przysłał.
Tata?
Dobrze się czuje?
No tak, przecież jestem jedynym spadkobiercą.
Pewnie się o mnie niepokoi.
Powiedz mu, żeby się nie martwił.
Że sobie radzę.
JANGGA
To umowa
przeniesienia udziałów.
Co?
Prezes chce,
żebyś przeniósł udziały
na niego.
Panie prezesie, udziały zostały już przeniesione.
Świetnie.
Tato.
To ty.
Co tu robisz?
Chcę zacząć się uczyć
zarządzania.
- Co? - Chcę zarządzać Janggą.
Powinienem
za jakiś czas przejąć firmę.
- Co ty... - Poświęciłeś życie Jandze.
Oddasz ją w ręce kogoś obcego?
Nie masz
innego wyjścia.
CHOI SEUNG-KWON
To było trochę niemiłe.
Powinniśmy mu urządzić imprezę pożegnalną.
Fakt. Trochę za szybko się to zadziało.
Bez Geun-soo
jakoś tu pusto.
Czemu odszedł?
A jak myślisz? Przez kogoś, kogo wszyscy znamy.
Dobry wieczór, witamy w...
Co?
Chwila.
Co się tak odstawiłaś, ślicznotko?
Operacja się udała.
Jutro wracam do pracy. Chciałam zajść i powiedzieć,
że czuję się dobrze.
- Ładnie wyglądasz. - Niestety.
Wyglądasz lepiej ode mnie.
O matko.
Ale nas zaskoczyłaś. No nie, Seung-kwon?
Tak. Co? Co mówiłeś?
Słyszałaś, co u nas?
Tak. O Geun-soo i programie.
Sporo się działo, gdy mnie nie było.
Powinniśmy spotkać się z Geun-soo.
Co myślisz o występie w programie?
Po co w ogóle pytasz? To dla nas szansa.
Powinniśmy wystąpić.
Wiedziałam. Swój rozumie swego.
JANGGA
Może być.
Nie musi pani już zarządzać barem.
Słucham?
- Czyli... - Nie potrzebuję pani pomocy w Itaewon.
Skupi się pani na dziale planowania.
Dobrze.
Program, którym zajmował się Geun-won...
Najlepszy Pub, prawda?
Przejmie pani ten projekt.
I mam jedną prośbę.
Słucham.
Wejdź.
Dzień dobry, pani Oh. Nazywam się Jang Geun-soo.
Co tu robisz?
Wy już się znacie, prawda?
To mój młodszy syn.
Chcę, żeby pani go szkoliła.
Cieszę się, że będziemy razem pracować.
Siadajcie. To twoje biurko.
A to wytyczne dla naszego działu.
Sporo tego.
W tym dziale trzeba być wszechstronnym.
To podstawowe informacje.
Dobrze.
Tak w ogóle,
czemu odszedłeś z DanBam?
Mam pewien cel.
Zrobiłem się zachłanny.
Zachłanny?
Potrzebuję Janggi, żeby to osiągnąć.
Dlatego
dam z siebie wszystko.
Błagam panią.
- To na jedzenie dla syna. - Puszczaj!
Proszę dać mi więcej czasu.
Muszę chociaż opłacić obiady dla syna.
- Tato! - Nie wciskaj mi kitu.
Po co zmajstrowałeś syna, skoro cię nie stać?
Proszę pani!
Boże.
Co tak stoisz?
Lubiłem panią, ale jest pani okropna.
Co powiedziałeś?
Przyszłam po pieniądze, które mu pożyczyłam. Co w tym okropnego?
A jego syn? Co będzie jadł?
Stać go na alkohol, a na jedzenie dla dziecka już nie?
Kretyństwo.
Mimo wszystko...
Daj spokój.
Zupa z mulami dla ósmego stolika.
Toni, przyprawisz zupę?
Jasne.
CURRY
- Co z kiełkami fasoli mung? - Chwila.
Dobra, gotowe.
Czemu pachnie tu curry?
Nie mamy żadnych dań z curry.
- Toni. - Co?
Czemu dosypałeś curry do zupy?
Co tak długo? Klienci...
Co ty robisz?
Smakuje całkiem nieźle.
DANBAM
W chłodne zimowe dni człowiek marzy o potrawce z kimchi i soju.
Przez cały rok, czy deszcz, czy śnieg,
bary stoją dla nas otworem.
Gościmy tu szesnaście znanych lokali
z całego kraju.
Zaczynajmy pierwszą rundę.
Kto przetrwa?
Kogo wybierze jury?
Szukamy najlepszego pubu w kraju.
Oto zwycięzca pierwszej rundy.
Zwycięzcą jest...
KTO ZAJMIE PIERWSZE MIEJSCE?
NAJLEPSZY PUB
To Ma Hyun-yi z DanBam. Gratulacje.
Tak! Ma Hyun-yi!
Ma Hyun-yi!
- Aż tak się cieszysz? - Przepraszam!
Boże, moje uszy.
JURY ZACHWYCONE JEJ ZUPĄ Z MULAMI I CURRY
Ile razy już to oglądaliście?
Dobrze wiecie, że wygrałam.
Jesteś najlepsza w kraju.
To nasza szefowa kuchni. Nie zaskoczyło mnie to.
A nie chciałaś jej zwolnić?
Ja? Kiedy? Nigdy tak nie mówiłam.
Nie mogłabym bez ciebie żyć.
Dzień dobry, jeszcze mamy zamknięte. Proszę wrócić po 17.
Nie przyszedłem na jedzenie. Szukam właściciela.
Ładny widok.
Musimy się przygotować do otwarcia.
Przepraszam.
Jestem Do Jung-myeong, prezes JM Holdings.
Jestem zainteresowany franczyzą DanBam.
Franczyzą?
JM Holdings się nami interesuje?
Chce pan nam złożyć ofertę?
Zgadza się.
Cieszę się.
Gdzie pan o nas usłyszał?
Jesteśmy firmą inwestycyjną, ale mamy też kilka jednostek zależnych.
Choćby firmę architektoniczną.
Szukamy partnerów do współpracy,
a Ostatnio oglądałem program Najlepszy Pub.
WYGRYWA MA HYUN-YI Z DANBAM
Czyli wygrał DanBam.
Lokal Park Saeroyiego.
PREZES JANG DAE-HEE
Przeceniłem pani umiejętności.
Przepraszam, panie prezesie.
Ten konkurs ma formę turnieju.
Wygrali pierwszą rundę,
ale obecny wynik nie ma wielkiego znaczenia.
Wystarczy.
Zajęliśmy drugie miejsce.
Cieszy cię,
że jesteśmy drudzy?
Przepraszam. Dobrze go wyszkolę.
Sam wyszkolę syna. Może pani już iść.
Nie rób takiej durnej miny.
Widzę, że nie potrafisz ocenić sytuacji.
Może i nie.
Jesteśmy numerem dwa spośród najsłynniejszych barów w kraju.
W czym problem?
W tym, że wygrał Saeroyi?
Jak opisałbyś Janggę?
- Co? - To lider branży restauracyjnej.
A ty co?
To turniej, a to dopiero pierwsza runda?
Drugie miejsce jest dość dobre?
Zawsze byliśmy najlepsi. Dlatego jesteśmy liderami branży.
A ty to zepsułeś.
Myślałem, że chcesz pokazać swoją wartość,
ale jesteś mięczakiem.
Co?
Chcesz przewodzić firmie?
Nie mam innego wyjścia?
Bzdura.
„Najlepsi”.
Poświęciłem własnego syna, by ochronić ten wizerunek.
Bez mrugnięcia okiem pozbędę się takiego gówniarza jak ty.
Wynoś się stąd.
Przepraszam.
Myślałem, że jesteś bystry.
A jesteś zwykłym pracownikiem.
Jak mogłeś zwracać się tak do prezesa przy menadżerce?
Skąd masz tyle pewności siebie?
Bo to twój ojciec?
Wiem, jak wyglądały twoje stosunki z Saeroyim,
ale tutaj wszystko wygląda inaczej.
Jesteśmy firmą o określonej hierarchii.
Nie obchodzi mnie, że jesteś jego synem.
Nie chcę w swoim zespole niekompetentnych ludzi.
Musisz się przystosować.
Dobrze, ale...
Określenia typu „rodzina”
albo „syn prezesa”...
Proszę ich nie używać.
Nie wie pani, co łączy mnie z rodziną ani jakie życie
dotąd wiodłem.
Czyżby?
Rzecz w tym,
że nie masz studiów ani żadnych kwalifikacji.
Jak dostałeś tę pracę bez rozmowy kwalifikacyjnej?
Bo prezes jest twoim ojcem.
Nie interesuje mnie twoje życie.
Jeśli nie chcesz tego słyszeć,
rób, co trzeba.
WYGRYWA MA HYUN-YI Z DANBAM
Występ w programie dobrze nam zrobił.
Mamy coraz więcej klientów.
Dostajemy zapytania o franczyzę.
Przyszedł do nas inwestor.
Myślę, że to idealny moment.
Powinniśmy rozszerzyć działalność.
Zgadzam się, szefie.
Co to znaczy?
- Na początek... - Najpierw...
Spójrzcie na to.
Co to?
Wytyczne wystroju, przepisów i instrukcje dla pracowników.
Zrobiłam to, gdy pracowaliśmy nad otwarciem.
Na podstawie naszych prób i błędów.
Kiedy znalazłaś na to czas?
Jestem pod wrażeniem.
Dzięki temu możemy od razu otworzyć nowy lokal.
- Co? - Dostajemy dużo zapytań.
Będziemy otwierać lokal po lokalu.
Odniesiemy sukces
- i wystąpimy na targach... - Chwila.
Po co działać tak wolno?
Chce w nas zainwestować spora firma.
Tamta? Coś tam Holdings?
Jest za wcześnie, żeby szukać inwestorów.
Dlaczego?
Mamy tylko jeden lokal. Brakuje nam doświadczenia.
Odnieśliśmy sukces nawet w tak kiepskiej lokalizacji.
Nadal brak nam doświadczenia?
Sukces franczyzobiorców zależy od nas.
Dasz gwarancję, że nie splajtujemy?
Jaka firma ma stuprocentową pewność,
że nie upadnie?
Bezpieczniej będzie otwierać po jednym lokalu naraz,
zamiast wielu w różnych miejscach.
Rozumiem.
Ale tamta firma chce w nas zainwestować,
dzięki ich pieniądzom
możemy stworzyć system do zarządzania wieloma lokalami.
Jeśli będziemy otwierać lokal po lokalu,
kiedy dogonimy Janggę?
Yi-seo ma trochę racji.
Jak zawsze.
To w czym problem?
W niczym. Zastanawiam się, co będzie najlepsze.
- Prezes Do Jung-myeong... - Znasz go?
Słyszałem o nim.
To znana firma inwestycyjna.
Na wszelki wypadek ją sprawdzę.
A sprawdziłeś to, o co prosiłem?
Chwila.
Ma na imię Toni, tak?
To dokumenty do wizy. Przedłużą mu ją na trzy lata.
Dzięki.
Zatrudnianie obcokrajowca to problem.
Strasznie dużo biurokracji,
no i jeszcze te ulotki.
Znów dziś to załatwiasz?
To żaden problem i nie zajmuje dużo czasu.
Dowiedz się więcej o JM Holdings. Pójdę już.
Nie mogę dodzwonić się do pani szefa.
Czuję się, jakbym się narzucał.
Skądże.
Szef jest bardzo ostrożny.
Rozważamy pana ofertę, proszę dać nam trochę czasu.
W porządku.
Ale nie możemy długo czekać, musimy opracować plan działania.
Niedługo do was wpadnę.
Przepraszam pana.
Cholera.
- Co? - Gdzie szef?
POSZUKIWANY OJCIEC KIM TONIEGO, KIM DONG-GIL
Proszę zupę z poczwarek i porcję ryżu.
Ile razy muszę to pani mówić?
Nie może pani zamówić samych przystawek.
Niby dlaczego nie mogę?
Kasztan mówił, że mogę.
Tam jest.
Proszę zupę z poczwarek i porcję ryżu.
Oczywiście.
- Toni. - Cześć, szefie.
Proszę. To dokumenty potrzebne do wizy.
Możesz zostać na kolejne trzy lata.
Szefie.
Dziękuję.
Możesz to schować?
WNIOSEK O WYDANIE WIZY
Co za ulga.
Musisz tyle załatwiać, żeby tu zostać?
Życie obcokrajowca jest stresujące.
Jestem Koreańczykiem.
Wiem, głupku.
A skąd jesteś?
Z Gwinei w Afryce.
Z Gwinei?
Dobry wieczór.
DANBAM
To pan rozwiesił te ogłoszenia?
- Tak. - Dostaliśmy zgłoszenie w ich sprawie.
Rozwieszanie ogłoszeń jest nielegalne.
Dostaje pan mandat na 100 000.
Przepraszam, nie wiedziałem.
Współczuję chłopakowi, ale proszę tego nie rozwieszać.
Dobrze.
Szefie, od kiedy ty to rozwieszasz?
Od miesiąca.
Wybacz, że się nie udało.
Nie mów tak. Bardzo mi pomogłeś.
Dziękuję.
Nie martw się. Pomożemy ci go szukać.
- Szefie. - Co?
Porozmawiajmy.
Dobra.
Znowu zaczyna.
Nie zwracaj na nią uwagi.
Proszę pani.
Co powiedział twój kumpel?
Że to renomowana firma inwestycyjna.
Poprosiłem Ho-jina, żeby ją sprawdził.
Muszę to przemyśleć.
A potem co?
Gdy autobus odjedzie, już go nie zatrzymasz.
Dzwonił pan Do.
Nie będzie wiecznie czekał.
To miłe, że próbujesz
pomóc Toniemu znaleźć ojca i dbasz o wszystkich wokół.
Ale czas jest tu kluczowy, trzeba pomyśleć o priorytetach.
Tylko ja się tak przejmuję?
Musisz mnie tak stresować?
Zawsze wychodzę na zimną sukę.
- Yi-seo. - Rozumiem,
że to ty podejmujesz decyzje.
Uszanuję ją.
Ale nie możesz
mi zaufać?
Jesteś tego pewna?
Co?
Tak.
W porządku.
Zróbmy to.
Świetnie.
Ale skąd ta zmiana?
Bo tobie ufam najbardziej.
Nie jesteś chamska i zimna.
Po prostu jestem głupim szefem.
Przepraszam,
że zrobiłem z ciebie tą złą.
Umów spotkanie z JM Holdings.
Dobrze, szefie.
Na początek musisz oszacować wartość swojego baru.
Ustal kwotę,
żeby nie dać się wykiwać.
Dlaczego wybrał pan DanBam?
Dlaczego?
Zainteresowałem się i was sprawdziłem.
Dużo was łączy z Janggą.
Kilka razy jadłem kolację z prezesem Jangiem,
gdy mój ojciec był politykiem,
więc trochę go znam.
Dowiedziałem się, co między wami zaszło.
Po tym ostatnim incydencie.
Nawet zmusił was do wyprowadzki z pierwszego lokalu.
Mała, ale stabilna marka,
którą lider branży uważa za konkurenta...
Zaszliście daleko, mimo że zaczynaliście od zera.
Macie kompetentną menadżerkę znającą się na trendach.
Jestem pewien, że warto w was zainwestować.
To wystarczy?
Tak, dziękujemy za miłe słowa.
Chciałbym też wiedzieć,
ile pańskim zdaniem jest warta nasza marka.
Ile chcę zainwestować?
- Zainwestuję... - Pięć miliardów wonów.
To będzie odpowiednia kwota.
Szefie.
Naszym zdaniem tyle warta jest marka DanBam.
DANBAM DOSTANIE PIĘĆ MILIARDÓW I BĘDZIE FRANCZYZĄ?
Nie wierzę,
że zażądał aż tyle.
Jest niewiarygodny.
DanBam, słucham.
Tak. W sprawie inwestycji? Chwileczkę.
Dzień dobry, mówi Jo Yi-seo, menadżerka DanBam.
Musimy jeszcze sprawdzić kilka kwestii.
- Nie możemy dać teraz... - Szef do państwa oddzwoni.
Dobrze, do widzenia.
DanBam, słucham.
- Co się dzieje? - Tak.
- Musimy sprawdzić...
JM Holdings zostało waszym głównym inwestorem.
Głównym inwestorem?
Znana firma zainwestowała w was pięć miliardów wonów.
Przez to inne zaufały waszej marce i też w was zainwestowały.
5 MILIARDÓW, 2,3 MILIARDA, 2 MILIARDY, 250 MILIONÓW
W sumie mamy
ponad dziesięć miliardów.
Dziesięć miliardów.
Poszczęściło wam się.
Mówiłam, że nas na to stać.
Nie zmarnujmy tej szansy.
Dobrze.
Zainwestował pięć miliardów w DanBam?
Tak.
Znaleźli też innych inwestorów, w sumie zebrali dziesięć miliardów.
Wynajęli biuro, by stworzyć własną markę.
Mają 20 chętnych na otworzenie lokali, a 50 osób czeka na...
Dość.
- Potrawka z tofu. - Tutaj?
Musimy znać trendy na ryku alkoholi.
Ludzie coraz częściej piją sami...
Nasze flagowe dania to potrawka z tofu i boczek.
Proszę spróbować.
No dobra. Za IC.
- Zdrowie! - Zdrowie!
To pani.
Nie jestem duchem, nie ma się czego bać.
Proszę pani.
Spójrz na siebie.
Znowu pijesz? Nawet nie umiesz wykarmić syna.
- Boże. - Nie, to jest...
To jakiś żart?
- Poważnie? Jak możesz? - Niech to pani zostawi.
Chcesz umrzeć, zanim spłacisz swój dług?
Bezużyteczny kretyn!
A co mam zrobić? Nie mogę nawet wykarmić syna.
Co będzie jadł, jeśli umrzesz?
Powinieneś znaleźć pracę. Jak możesz nazywać się ojcem?
Wolisz zapomnieć o wszystkim i umrzeć?
- Idiota! - Niech pani mnie zostawi!
Proszę pani!
Pięć miliardów? Dziesięć?
To nie może być prawda.
Mówiłem wam.
Jeśli Saeroyi uważa, że coś się uda, to się uda!
Mówiłem też,
że to wszystko dzięki wam.
Spójrzcie.
Proszę pani.
Proszę pani!
SZPITAL UNIWERSYTECKI HANGUK
Proszę się nie martwić, musi tylko odpocząć.
Dziękujemy.
Przepraszam.
Idź się zabić.
- Zabij się. - Proszę pani.
Proszę przestać.
Jestem beznadziejnym ojcem. Uznałem, że będzie mu lepiej beze mnie.
Jesteś niemożliwy.
Jeśli masz odwagę się zabić, postaraj się lepiej żyć.
To nie takie proste.
Wie pani, jak to jest patrzeć, jak dziecko głoduje?
Pani nawet nie ma rodziny.
Jak śmiesz na mnie krzyczeć?
Spokojnie.
Proszę pana.
Wolałbym mieć ojca
niż pełny brzuch.
Pana syn będzie smutny.
Gdy pan wychodzi,
ciągle o panu myśli
i za panem tęskni.
- Masz. - Co?
Weź to.
Kupuję to od ciebie.
Ugrilluję sobie na tym mięso.
Idź już.
Nie słyszałeś go? Twój syn czeka.
Proszę pani.
Do widzenia.
Pani rodzina musi się martwić.
Może do kogoś zadzwonię?
Kiedyś
też miałam rodzinę.
Całe swoje życie
robił to, co mu kazałam.
Był dobrym synem.
Ale pewnego dnia oznajmił mi, że poślubił czarnoskórą kobietę.
Z Afryki.
Z Gwinei.
Byłam temu przeciwna.
Czy pani...
Proszę pani.
Proszę.
Niech pani spojrzy.
POSZUKIWANY OJCIEC KIM TONIEGO, KIM DONG-GIL
Pierwszy raz w życiu zrobił coś,
czego sam pragnął.
A ja byłam temu przeciwna.
Musiał mnie znienawidzić.
Gdzie jest pani syn?
Zmarł.
Zginął w wypadku samochodowym.
Tak mi przykro, mój drogi.
Nie wiem, co powiedzieć.
Przynajmniej znalazł babcię.
Będzie mógł starać się o obywatelstwo.
Boże, zero empatii.
Toni będzie dalej u nas pracował?
Sam o tym zdecyduje.
Skupmy się na firmie.
Dowiedziałam się.
Trzeba ugotować zupę albo potrawkę. Bez żadnych przypraw.
Bez przypraw?
Może cheonggukjang?
Cheonggukjang? Brzmi dobrze.
Jestem mistrzem cheonggukjang.
Dobrze pani o tym wie.
Skąd pani wie, jakie będzie zadanie?
Powiedzmy, że mam znajomości.
Niesamowite.
Wszyscy wiedzą, że jest niesamowita.
Geun-soo, patrz i się ucz.
Cheonggukjang.
Za grubo, tak się nie robi.
Obieraj cieniej.
Uczyłem się tego w barze.
Ale nadal mi nie wychodzi.
Nie nienawidzisz mnie?
Co tu robisz?
Tata sporo mi o was opowiadał.
„Byliśmy biedni.
Ale dzięki niej o tym nie wiedzieliśmy.
Twoja babcia głodowała.
Ale ja zawsze byłem najedzony.
Po tym, jak się urodziłeś, zrozumiałem,
jaka była wspaniała”.
Tata pani nie nienawidził.
Wrócił do Korei,
bo chciał pani podziękować.
Powiem to w jego imieniu.
Babciu.
Dziękuję.
Babciu.
Dziękuję.
Proszę.
Hyun-yi.
Kogo my tu mamy?
To Geun-soo, który bez słowa odszedł do Janggi.
Wybacz.
Chciałem do ciebie zadzwonić, ale byłem zajęty.
Gdzie Saeroyi i Yi-seo?
Na spotkaniu z producentem.
U ciebie wszystko dobrze?
Tak.
A u ciebie?
Zdziwiłem się, widząc cię w telewizji.
No tak.
To trochę dziwne, co?
Nie, wyglądasz świetnie.
Pasuje ci ta przemiana.
Dzięki.
Dzisiejsze zadanie będzie prawdziwym wyzwaniem.
Muszą ugotować potrawkę albo zupę
bez dodatku cukru, soli i innych przypraw.
Większość kucharzy przyrządza potrawki.
Mamy tu potrawkę z kimchi, zupę rybną, doenjang.
Od tego zapachu aż nabrałem ochoty na soju.
Sprawdźmy, co pichci zwyciężczyni pierwszego etapu,
Ma Hyun-yi z DanBam.
Zdradzisz nam, co gotujesz?
Tak, to potrawka z tofu, nasze flagowe danie.
To coś nowego.
To wasza flagowa potrawa?
Tak, nasz szef ją uwielbia.
A wy trochę mi przeszkadzacie.
Rety, jest bardzo surowa.
Ludzie nazywają ją Zimną Wiedźmą.
Potrawka z tofu DanBam.
I cheonggukjang Janggi.
Jadłeś oba dania, prawda?
Tak, oba są dobre.
Wszystko zależy od gustu jury.
Jak myślisz, kto wygra?
Jangga
przegra.
- Spróbujmy. - Dobrze.
Drugi etap dobiegł końca.
Najlepszy Pub.
Który spośród ośmiu zespołów
zostanie zwycięzcą
drugiej rundy?
Nazwisko zwycięzcy
znajduje się w mojej dłoni.
Niesamowite. To Ma Hyun-yi z DanBam!
Gratulacje!
ZWYCIĘŻCZYNI ĆWIERĆFINAŁÓW MA HYUN-YI Z DANBAM
Mama mi mówiła Że nie znosi makaronu z czarną fasolą
Co wy tacy smutni?
To nic.
Wypadł pan świetnie, panie Park.
Pani też.
Geun-soo, ty też się spisałeś.
Pani Oh zasługuje na największą pochwałę.
Pewnie znowu
oberwie się jej od prezesa.
Po ostatnim odcinku stał się pan sławny.
Nawet rozdawał pan autografy.
Co?
Powinien pan poświęcić ten czas na przygotowania.
- Przestań. - Chcesz mi powiedzieć,
że nie daję z siebie wszystkiego, bo kilka razy dawałem autografy?
Skądże.
On nie ma pojęcia, o czym mówi.
Myślisz, że łatwo zająć drugie miejsce?
Zawsze byliśmy najlepsi. Dlatego jesteśmy liderami branży.
Nie.
Kiedyś mnie zadowalało,
ale usłyszałam, że Jangga nie może być druga.
Mój ojciec, to znaczy...
Prezes mi to powiedział.
„Jangga...
zawsze była najlepsza.
Jeśli zadowala cię drugie miejsce,
nie zasługujesz, by być częścią Janggi”.
Po prostu się o pana martwię.
Dziękuję
za troskę.
TJBC
Znowu źle się zachowałem.
Przepraszam.
Nie masz za co. Miałeś rację.
Pan Park traktuje to zbyt niepoważnie.
Dobrze zrobiłeś.
Soo-ah.
Co u ciebie, Geun-soo?
Miło cię widzieć.
Czytałem o waszych inwestorach.
- Gratuluję. - Dzięki.
Do twarzy ci w garniturze.
Dziękuję.
Pasuje mi?
Ujdzie.
Gratuluję pierwszego miejsca.
A ja gratuluję drugiego.
Cieszy cię, że zawsze jesteś najlepszy?
Robimy małą imprezę. Dołączycie?
Będzie cała ekipa.
Po co zapraszać kogoś, kto od nas odszedł?
Co ty na to?
Chętnie się wybiorę.
Zwycięzca stawia.
No...
dobra.
Czemu nie reagujesz?
Wtrącaniem się nic nie zdziałam.
Najważniejsze to trafić w dobry moment.
Za dwa lata sam się przekonasz.
Co z Janggą?
Kwitnie dzięki nepotyzmowi?
Ciągle się wdrażam.
Rozumiem. Nie traćmy kontaktu.
Zdradzisz mi tajemnice handlowe.
U ciebie wszystko dobrze?
Co to za pytanie? Przecież odszedłeś niedawno.
Wiem.
Minęło mało czasu,
a już tęsknię.
Gdy się zwolniłeś, wyglądałeś na zdecydowanego.
Mówiłem ci.
Odszedłem ze względu na ciebie.
Idziecie czy nie?
Tak.
Oby tak dalej.
- Gratulacje. - Dobra robota.
Zdrowie.
Hyun-yi, wyglądałaś dziś super.
Prawie się w tobie zakochałam.
Prawie? To ty jeszcze mnie nie kochasz?
Mój błąd.
Już dawno się w tobie zakochałam.
Co za pierdoły.
A temu co?
Na co się gapisz?
Hyun-yi, gratulacje.
Dzięki.
Moglibyście dać nam trochę forów.
Miałam szczęście.
Polewajcie. Wzniesiemy toast.
No dobra.
- Jo Yi-seo, padło na ciebie. - Rety.
Mówiłam, że nie chcę w to grać.
Kto jeszcze gra w butelkę?
To fajna gra.
Saeroyi, masz jakieś pytanie do Yi-seo?
Cóż...
Jeśli chcesz coś wiedzieć, to pytaj.
W sumie to nie. Wiem o niej wszystko.
To ja mam pytanie.
Nie bawi mnie ta gra. Dajmy sobie z tym spokój.
Mówiłaś, że dasz mi szansę,
jeśli przejmę Janggę.
Pamiętasz?
Tak.
Pamiętam, ale to tylko...
To mi wystarczy.
- Cieszę się, że pamiętasz. - Hej.
O co chodzi? Coś między wami zaszło?
Oszalałeś?
Nie. Szefie, to nie tak.
Co? Jasne.
Mogłaś być dla mnie milsza.
Macie jeszcze jakieś pytania?
Kręćmy już dalej.
Ja to zrobię.
- Szef! - Padło na ciebie!
Macie do mnie jakieś pytania?
Pewnie, że tak. Ja zacznę.
Kiedy pierwszy raz się całowałeś?
- Nigdy. - Co?
Nigdy? Akurat, nie wygłupiaj się.
Nigdy.
W tym wieku nigdy się nie całowałeś?
To żałosne?
No wiesz...
Mam pytanie.
Jakie?
O ciebie i Soo-ah.
Co was łączy?
Na pewno jesteście przyjaciółmi?
My...
Bardzo lubię Soo-ah.
Serio?
Co?
Nic nie rozumiesz?
Co mnie szczypiesz?
Gratulacje.
Moja kolej.
Czemu macie aż tyle pytań?
Czy kiedykolwiek...
czułeś coś do Yi-seo?
Ty sukin...
Nie.
Nigdy.
To moja przyjaciółka i wspólniczka.
Co to za pytanie? To przecież oczywiste.
Napij się.
Cóż...
dobrze o tym wiedziałam.
Wiedziałam to, ale...
Skończyliście?
Tak, dobra robota, Hyun-yi.
Co?
Yi-seo.
Co?
Płaczesz?
Co się ze mną dzieje?
Ale wstyd.
Co się stało?
Na co czekasz?
- Co? - Nie rozumiesz? Zraniłeś ją.
Idź po nią.
Zraniłem ją?
Nie powinieneś za nią iść.
Mówiłeś, że nic do niej nie czujesz.
Jeśli pójdziesz, dasz jej złudną nadzieję.
Ale nie musiałeś być tak bezwzględny.
Mówiłeś, że jest dla ciebie ważna.
Pozwolisz, by sama płakała?
Zaraz wracam.
O co tu chodzi?
Yi-seo zakochała się w szefie?
Geun-soo, czemu się tak zachowujesz?
Ja?
Jak?
Wiesz jak.
To było obrzydliwe.
Yi-seo.
Zaczekaj.
Co w ciebie wstąpiło?
Zostaw mnie.
Zimno tu.
- Wracajmy. - Puszczaj mnie.
Mówiłeś, że nic do mnie nie czujesz.
Co z tobą?
Jesteś bystra. Czemu zachowujesz się jak dziecko?
Miałam dwuletni plan.
Ale Geun-soo wszystko zniszczył.
Co?
W takim razie
przechodzę do planu B.
Powinnam
wyznać mu prawdę.
Czuję, że zaraz
serce wyrwie mi się z piersi.
- Wszystko w porządku? - Kocham cię.
Kocham cię.
Kocham cię, szefie.
Kocham cię.
Naprawdę cię kocham.
Na pewno
coś ci się pomieszało,
jesteśmy jak rodzina, a ty...
Nic mi się nie pomieszało.
Nigdy nie byłeś dla mnie jak rodzina.
Od naszego pierwszego spotkania
aż do teraz
byłam i jestem pewna swoich uczuć.
Słyszałem, że Geun-soo się w tobie kocha.
Miałaś dać mu szansę, jeśli będzie mu się powodzić.
- Tak powinniśmy... - Czemu mówisz o Geun-soo?
Po prostu
kiedyś tak palnęłam, nie mówiłam poważnie.
Powiedziałam to,
żeby wykorzystać jego uczucia i ci pomóc.
Co?
Nie obchodzi cię, co czuje Geun-soo?
Jak możesz bawić się czyimiś uczuciami?
Wiem,
że to niemoralne.
Nie spodziewałam się, że mnie zrozumiesz.
Ale nie chcę cię okłamywać.
Taka jestem.
Ale
skoro już wiem, że nienawidzisz
takiego zachowania,
już taka nie będę.
Dlatego
przestań mówić o Geun-soo
i dostrzeż to, jaka jestem naprawdę.
Yi-seo.
Jestem starszy o dziesięć lat.
Ostatnio dobrze nam się powodzi.
- Mam dużo pracy przed sobą i... - Przestań.
Nic do mnie nie czujesz
i nic tego nie zmieni.
Praca, różnica wieku i tak dalej.
To tylko wymówki.
To ostanie, co chcę od ciebie słyszeć.
Powiedz tylko
jedno słowo.
Czy nie mam
żadnych szans?
Nie.
Zapomnij o mnie.
Moje życie
jest trochę
gorzkie.
Chciałbym,
żeby moje gorzkie noce
stały się słodkie.
Mam ciebie.
Pocieszyłeś mnie lepiej
niż cokolwiek innego.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA JEON NO-MINA, LEE JUN-HYEOKA I KIM IL-JUNGA
To ostatnia runda.
Mógłbym zagrać podle, ale nie chcę.
To była ta twoja podła zagrywka?
Mówiłem ci, dasz radę. Powodzenia, Ma Hyun-yi.
Zaufaliśmy jej i jak na tym wyszliśmy?
Podpisaliście umowę po wizycie u nas.
Po spróbowaniu naszego jedzenia!
Pracownikom jest ciężko,
a prezesa obchodzi tylko jego duma.
Zapomnij o wszystkim i bądź ze mną.
Im bardziej będzie się starał, tym bardziej bolesny będzie upadek.
Gotuje się we mnie złość.